Afbeelding
Foto: Dennis Dekker

Lia de Waard verruilt wethouderschap voor baan bij WZU Veluwe

· leestijd 4 minuten Algemeen

EPE - Nee, ze was absoluut niet op zoek. En het was ook ‘zeker niet zo dat ze niet op haar plek was als wethouder’. Toch neemt Lia de Waard-Oudesluijs zeer binnenkort wel afscheid van het Eper college, van de gemeenteraad en van alle andere collega’s in het gemeentehuis. Ze wordt directeur Zorg bij de WZU Veluwe. 

Op haar werkkamer benoemt ze met de nodige emotie in haar stem de gevoeligheid van haar afweging. Een afweging die uiteindelijk wel geleid heeft naar een nieuwe baan. “Natuurlijk is het een moeilijk besluit geweest. Het knijpt nog steeds. Ik gaf gisteren (afgelopen donderdag) een speech tijdens de raadsvergadering en de vele reacties nadien deden echt wat met me.”

Het interview vindt plaats in haar werkkamer op het gemeentehuis. Lia de Waard vertelt hoe ze in aanraking kwam met haar nieuwe baan. We moeten even terug naar begin juni van dit jaar. “Dat was het moment dat ik deze vacature toevallig via LinkedIn voorbij zag komen. Ik kom uit de zorg, ik ken de organisatie. Ik heb voor mijn wethouderschap lange tijd in de Cliëntenraad van de WZU Veluwe gezeten. Natuurlijk kijk je dan toch even inhoudelijk naar de vacature. Mijn eerste reactie? Heel veel groene vinkjes. ‘Dit ben ik!’, zo sprak ik hardop uit tegen mezelf.”

Toch legde Lia de Waard de vacature een paar dagen naast zich neer. “Ik durf te zeggen dat ik loyaal ben naar mijn opdracht voor de samenleving, naar mijn werkgever. Dat aspect is zelfs iets waar ik trots op ben. Als je kort geleden nog voor vier jaar bijgetekend hebt als wethouder, dan ga je dus niet kijken naar andere banen.”

Maar de vacature bleef in haar hoofd zitten. “Deze functie staat zo enorm dicht bij me. Ik heb een hart dat klopt voor de zorg. Ik ken als geen ander de moeilijke opdrachten waar de zorg voor staat. Of het nu de jeugdzorg of de zorg voor ouderen is. Uiteindelijk heb ik dus toch de stoute schoenen aangetrokken en ben op gesprek gegaan.”

Vijf gesprekken later, met diverse commissies van WZU Veluwe, wist de Eper wethouder het zeker. “Ik ben altijd geïnteresseerd gebleven in wat er allemaal gebeurd in de zorg. Het past bij me. Ik moet hier vol voor gaan. Ik heb met zo veel mensen gepraat, heb me ingelezen in de materie. En ben uiteindelijk uitgekozen. Het voelt als een enorme uitdaging.”

En toen moest ze het aan haar fractie en aan haar collega’s gaan vertellen. “Nadat ik mijn speech in de raadsvergadering gehouden had, werd er massaal geapplaudisseerd. Dat deed me oprecht wat. Sindsdien heb ik veel felicitaties gehad. De appjes en de mailtjes stromen binnen. Net gaf een collega me nog een fraaie lavendelplant als cadeau. Mijn collega’s vinden het vertrek wellicht niet leuk, maar ze gunnen het me. Daar ben ik blij mee. Ik kan maar één ding zeggen: dit was een collegiaal college, ik werk met een fijn team, ik kan bouwen op zeer goede ambtenaren.”

Dit is voor Lia de Waard dus met recht een moment van terugkijken en van vooruitkijken. Om met het laatste te beginnen. “Ik weet natuurlijk nog niet exact wat ik kan verwachten. De zorg in algemeen staat in Nederland voor grote uitdagingen. Ook bij WZU Veluwe spelen er dingen die aandacht nodig hebben (onder meer grensoverschrijdend gedrag, red.). Misschien heb je er over gelezen. Ik ben daarover zorgvuldig bijgepraat. De zorg in het algemeen staat er in Nederland niet goed voor. Daarbij is er bij de organisatie WZU Veluwe ook nogal wat gaande. Er was zelfs sprake van grensoverschrijdend gedrag. Je hebt het vast in de krant gelezen. Ik ben daarover zorgvuldig bijgepraat. Ik hoop zo snel mogelijk een vertrouwensband met iedereen op te bouwen. Men moet zich veilig voelen. Men moet weten dat ze bij mij terecht kunnen. Als dat loopt, dan gaat het zeker weten een mooie, veelzijdige klus worden. Al duurt het nog even (ze is nog tot en met 14 augustus wethouder, red.), ik heb zin om aan de slag te gaan.” Het credo dat naar eigen zeggen al jaren bij haar past, is daarbij ook best veelzeggend. “Goede zorg leveren voor mensen die kwetsbaar zijn. Dát ben ik. Dus ga ik me vanaf 15 augustus vol inzetten bij WZU Veluwe. Er ligt een enorme opdracht. De zorg moet getransformeerd worden. Er is weinig geld en is een gebrek aan personeel. Ook al is het door het zomerreces nu een beetje vakantie voor me: waar nodig zal ik me al op een aantal dossiers inlezen. Ik ben niet bang om hard te werken.”

Dan toch nog even terugkijken. De afgelopen jaren hing er een ander prachtig adagium aan wethouder Lia de Waard, zo vertelt ze. “Ik wilde het verschil maken in de levens van individuele inwoners van de gemeente. Natuurlijk doe je het als gemeente vast niet voor iedereen goed. Er is altijd wel iemand te vinden, die een minder goede ervaring heeft met mij of met de gemeente Epe. Trots vind ik altijd een moeilijk woord. Maar me schieten nu wel enkele prachtige initiatieven te binnen die ik graag nog even benoem. Dat de jeugdzorg en de Wmo in deze gemeente financieel op orde zijn, is niet vanzelfsprekend. In veel gemeenten hebben ze tekorten, maar in Epe hebben we het zo kunnen inrichten dat we rondkomen van het geld dat we krijgen van het Rijk. Waarbij iedereen toegang heeft tot de ondersteuning die echt nodig is. Dat het project ‘Steuntje in de rug’ goed van de grond is gekomen, is prachtig. Dat PlusOV goed draait, is heel fijn. Dat de buurtpunten laagdrempelige voorzieningen voor vele burgers blijken, daar ben ik heel erg blij mee. Natuurlijk is dat niet enkel aan mij te danken. Een wethouder werkt niet alleen. Vele ambtenaren, vrijwilligers en zorgpartners hebben hier aan mee geholpen. Kort en goed? Ik heb geprobeerd om me met hart en ziel in te zetten voor deze prachtige lokale samenleving. Nog één aanvulling. Het hechte team mensen dat om me heen opereerde en waarmee ik mocht werken. Daarop, ben ik misschien wel het meest trots.” Tekst en foto: Dennis Dekker.