‘Fitness is mijn levensredder’

EPE- De 28-jarige Pieter Schuitmaker uit Epe (28) heeft een lichamelijke beperking. Of eigenlijk twee, zo vertelt hij zelf. “Mijn wervelkolom is verdraaid. Dat heet scoliose. Maar daarbij is mijn wervelkolom ook sterk kromgebogen. Dat heet kyfose. Heel vervelend, maar ik heb er mee leren leven. Dit maakt overigens wel dat ik uniek ben in de wereld. Bij mijn weten heeft niemand dit allebei.” 

Een paar minuten na zijn geboorte kreeg Pieter een spastische aanval. Dat maakte dat zijn wervelkolom sindsdien die kromming heeft gekregen. De eerste jaren van zijn leven zat hij in een rolstoel en liep hij met een rollator. Toch doet Pieter er inmiddels alles aan om die hulpstukken zo min mogelijk te gebruiken. “Ik ben een vechter. Ja, ik heb een handicap, maar ik ben niet de enige. Iedereen heeft wel iets dat hij of zij niet kan. We zijn allemaal beperkt, hahaha.”

Pieter benadert iedere dag positief. Daarbij kwam hij in aanraking met zijn ‘ware levensredder’: fitness. “Ik was meteen verkocht.” Bij de sportschool waar hij toen naartoe ging (Sportschool Bijsterbosch in Heerde, red.), kreeg Pieter heel veel persoonlijke begeleiding. Zijn kracht in armen en benen nam toe, zijn zelfvertrouwen ook. Inmiddels loopt hij zelfstandig. “Ik was zo blij met dit resultaat dat ik besloot om zelf ook het diploma ‘personal trainer’ te gaan halen. Mijn doel? Ik wil anderen ook helpen om hun grenzen te verleggen. Mensen met een beperking kunnen veel meer dan ze door hun omgeving en artsen worden ingefluisterd.” Hij begon Fitness Zonder Grenzen (www.fitnesszondergrenzen.nl) en gaf sportlessen op locatie. “Het werkt. Ik ervaar bij mijn cliënten meer zelfvertrouwen, zelfliefde en een krachtige positieve uitstraling.” Nu is het tijd om een volgende stap te zetten. “Met hulp van een aantal belangrijke partners (zoals een fysiotherapeut en een ergotherapeut) ga ik binnenkort een sportief preventiecentrum starten. Mijn droom is uitgegroeid tot iets dat veel meer is dan alleen een sportschool waar mensen met een beperking kunnen fitnessen.” Pieter merkt dat hij door de diverse doorlopen sportopleidingen de kennis heeft om iedereen te begeleiden. “Waarom niet? Fitness is doorgaans veel te ijdel. Waarom zou iemand die een beperking heeft niet kunnen begeleiden? Ik wil in mijn sportschool nadrukkelijk alle sporters begeleiden. Daar zet ik dus ook op in. Mijn idee? Het gaat om de één-op-één aandacht. Iets dat veel gewone sportscholen tegenwoordig toch laat liggen, als ik eerlijk ben.” De afgelopen tijd zocht Pieter naar een pand. Hij deed dat samen met wijlen Jos Koedijk uit Epe. “Jos heeft me enorm geholpen. Daar ben ik hem erg dankbaar voor. Helaas is Jos een paar maanden geleden overleden. Ik kreeg daardoor een terugslag, maar ben inmiddels weer opgekrabbeld. Samen met een aantal nieuwe partijen heb ik zeer waarschijnlijk een locatie gevonden voor mijn preventiecentrum. We gaan die locatie binnenkort bekend maken. Geweldig en zeer nodig! Want ik weet uit eigen ervaring dat fitness een belangrijke voorwaarde is voor een kwalitatief beter leven. Ik heb er zeer veel zin in om anderen hierbij te helpen. Ik wil de sportieve brug bouwen tussen sporters met een beperking en sporters zonder beperking.” Foto en tekst: Dennis Dekker.