Gezin Groothedde was op camping Menina in Slovenië: ‘Overstroming verwoestte alles’

HEERDE- Vorig jaar toerden ze, op weg naar hun vakantiebestemming in Kroatië, door Slovenië heen. “Toen zeiden we al tegen elkaar: tjonge, wat een mooi land is dit. Misschien moeten we daar volgend jaar naartoe gaan.” Deze zomervakantie ging het gezin Groothedde uit Heerde dus daadwerkelijk naar Slovenië toe. Om uiteindelijk uit te komen op die ene camping die een paar weken geleden heel veel Europese media-aandacht kreeg: camping Menina. Denise, Jos, Sven en Bjorn: “De overstroming van de naastgelegen rivier Savinja, heeft daar binnen een paar uur alles verwoest.” 

“Maar wel belangrijk om daarbij aan te vullen”, vervolgt het viertal. “Dit moet absoluut geen zielig verhaal worden. We hebben heel erg veel geluk gehad. Er zijn heel veel mensen veel zwaarder getroffen. Sommigen hebben écht niets meer. Alles weg: caravan, camper, auto, kleding. Wij zijn er nog goed vanaf gekomen.” Toch geeft het viertal wel gehoor aan dit interviewverzoek. Om te vertellen hoe snel een buitje om kan slaan tot noodweer. Om te melden wat je dan allemaal meemaakt. Om uit te leggen hoe accuraat de campingeigenaren (Jure en Katja) en de vele medewerkers gehandeld hebben. Want zonder hen was het leed veel erger geweest. “Ze zijn deur voor deur, tent voor tent, afgegaan”, beginnen echtpaar Denise en Jos en hun twee zonen Sven (19) en Bjorn (16) te vertellen. “Ze hebben iedereen gewaarschuwd. ‘Kom eruit’, is er geschreeuwd. ‘Want nu gaat de regen wel heel echt heftig worden. Als de rivier hier buiten zijn oevers treedt, dan stroomt ons terrein over’. Daar hebben wij als gezin vrijwel meteen gehoor aan gegeven.” Even terug naar die hachelijke uren. Het is in de nacht van 3 augustus. Een uurtje of half 4. Het regent hard en het campingterrein is pikkedonker. Ineens bonst campingeigenaar Jure op de caravandeur van de familie Groothedde. “We staan direct op. We pakken wat spullen uit onze caravan en proberen de ernst van de situatie in te schatten. Al kan dat niet echt. Want het is zo donker dat er niet echt goed te zien was wat er een paar niveaus lager al op dit campingterrein gebeurt.” Achteraf blijkt dat het waterpeil van de naast gelegen rivier door de hevige regenval extreem snel gestegen is. De eerste tenten drijven zelfs al langs. “Maar dat hebben wij niet gezien. Sterker: ik stond eerst nog best relaxt een sigaretje te roken”, aldus Jos. Toch spoort Denise de rest van het gezin aan om voort te maken. Ze heeft daarbij de tegenwoordigheid van geest om een paar tassen met kostbaarheden (laptops, filmpjes, sieraden) mee te grijpen. Binnen een paar minuten gaat het stel, net als de andere campinggasten, naar het hoger gelegen restaurant op het campingterrein. “We zijn daar met onze auto naartoe gereden. Achteraf is dat een goede zet. Want daarmee hebben we de auto gered van de overstroming.” In het restaurant blijkt al gauw hoe ernstig de situatie is. De camping aan de rivier Savinja ligt midden in een dal. In die paar uren is er net zoveel regen gevallen als in een heel jaar. Het waterpeil van de rivier (normaal ongeveer 75 centimeter, maar uiteindelijk zelfs meer dan 4 meter hoog) stijgt razendsnel. De rivier treedt buiten haar oevers. Water komt hoger dan bruggen, hoger dan huizen. Het dal loopt letterlijk vol. Ook op de camping stroomt het water al snel op een diepte van minstens een meter langs. Bomen breken af als luciferhoutjes, spullen worden verplaatst en tegen elkaar gedrukt. Hier moeten mens en dier dus zo snel mogelijk geëvacueerd worden. “Iedereen is gered. Slechts één iemand heeft z’n enkel gebroken. Nagenoeg geen persoonlijk leed dus.” Toch hebben de honderden bezoekers van deze bomvolle camping sinds die nacht wel erg veel materiële schade moeten incasseren. Caravans, campers, tenten, stacaravans, auto’s: alles is door het wassende water verwoest. Ook de Groothedde’s kunnen hun caravan, inboedel en kleding niet meer redden. “Maar daar blijft het bij ons bij. Heel veel anderen hebben niets meer. Bij hen was de situatie echt veel erger.” Na de bijeenkomst in het restaurant verhuizen alle campinggasten al snel naar een lokaal schoolgebouw in de gemeente. Op deze (nog hoger gelegen) opvanglocatie is iedereen veilig. De verdere stappen van deze reddingsoperatie worden erg vlot genomen. Eten, drinken, kleding, matrassen, veldbedden, de lokale bevolking en zelfs het Rode Kruis en het leger komen razendsnel in actie. “Dan is het geweldig om te ervaren hoe snel er opgeschakeld wordt. Ondanks alles, stelt dat toch gerust.” Na een dag probeert de familie Groothedde wel met hun auto weg te komen. “We waren smerig, we wilden nieuwe kleren, we wilden ons weer goed douchen.” Maar eerst is het viertal toch nog even teruggegaan naar de camping. Daar zien ze wat een verwoestende werking het wassende water heeft gehad. “Alles was kapot. Een verschrikkelijk gezicht. Hier was niets meer te redden. Het leek wel een oorlogsgebied. Medewerkers en campinggasten hadden tranen in de ogen.” Iedere campinggast is uiteindelijk veilig uit het overstromingsgebied weggekomen. Ook de familie Groothedde. Sterker: na een paar dagen zijn ze weer terug in Heerde. “En wat blijkt? We krijgen nog geen dag later een telefoontje van een medewerker van Camping Menina. Of we veilig thuis gekomen zijn. Dat deden ze bij elke campinggast. Dat hebben we heel erg gewaardeerd.” Mede daardoor zit Camping Menina sindsdien voor altijd in hun hart. “Onze zomervakantie is voorbij, maar het liefst willen we nu wel weer terug. Al was het alleen al om te helpen met de wederopbouw.” Toch wachten school en werk binnenkort weer. Dus het kan maar zo een jaartje duren. “Maar volgend jaar zomer gaan we daar 100 procent zeker weten weer naartoe. We willen onze zomervakantie daar echt graag doorbrengen.” Zoon Bjorn denkt er zelfs over om er volgend jaar de hele zomervakantie te gaan werken. Het gezin Groothedde tot slot: “De omgeving is prachtig en de mensen zijn superaardig. Daar zijn we al achter. Maar in een stralende zomerperiode zonder noodweer moet het daar nog veel mooier zijn, natuurlijk.” Foto en tekst: Dennis Dekker.