
Drie Eper J’s stoppen met Jazz Comes To Town
· leestijd 1 minuut AlgemeenEPE- Het is 9 juli, exact 4 uur in de middag. De klokken van de Grote Kerk in Epe geven bijna letterlijk het startsignaal van de eerste zaterdag jazzconcerten in het kader van de 25e editie van Jazz Comes To Town (JCTT). Maar eerst grijpt JCTT-voorzitter Jeroen Velders nog even de microfoon. Hij heet iedereen welkom en zijn aandacht gaat nadrukkelijk uit naar de twee optredende jazzbands (Jazz Connection en de Etta James Experience). Bovenal bedankt hij alle helpende vrijwilligers én het toegestroomde publiek.
Jeroen, die samen met Jan Willem Nitert en Jan Bosman het organisatiecomité vormt achter deze middagen van gratis toegankelijke livemuziek, praat niet lang. Na het bovenstaande razendsnelle welkomstwoord loopt hij direct het podium af. Te veel aandacht is aan hem niet besteed. Hij laat de jazzmuziek liever spreken. Terwijl Jeroen aan de zijkant van het podium de eerste noten van Jazz Connection aanhoort, zie je plezier, maar ook een beetje weemoed in zijn blik. “Ja, dit jaar stoppen Jan, Jan Willem en ik met Jazz Comes To Town”, legt hij uit. “Het is het 25e jaar dat er livemuziek op het Eper kerkplein geprogrammeerd is. Wij waren er jarenlang bij betrokken, maar dit is ons laatste jaar Jazz Comes To Town. Het is mooi geweest.” Natuurlijk, er komen nog vier drukke zaterdagen bomvol jazzmuziek aan, maar daarna is het voor ‘deze drie Eper Jazz J’s’ toch echt genoeg geweest, lacht Jeroen. “Wat er volgend jaar gaat gebeuren, weet ik niet. Misschien dat anderen iets vergelijkbaars gaan doen. Voor ons is het in ieder geval afgelopen. Dat betekent overigens niet dat wij niets meer gaan doen”, meldt hij veelzeggend. Het trio (of eigenlijk viertal, want Josette Velders mag ook niet ongenoemd blijven, benadrukt manlief Jeroen), gaat zeker nog eens wat anders organiseren in Epe. “Livemuziek, ja. Maar zeer waarschijnlijk niet jazz en zeer waarschijnlijk ook niet op het plein voor de Grote Kerk. Heel eerlijk? We weten het nog niet. Misschien is het wel bluesmuziek of een andere stijl. Misschien is het wel een eenmalig evenement, misschien is het wel op verschillende plekken in het dorp. We hebben wel eens gebrainstormd, maar er is eigenlijk nog niets bekend. De werktitel is er al wel, maar daar is ook alles mee gezegd: ‘Epe in de steigers’. Maar als je het niet erg vindt, ik moet nu toch echt even elders zijn. Het is iets na vieren, hoog tijd voor een vaste traditie.” Jeroen loopt richting een ronde statafel waaraan zijn vrienden Jan Willem Nitert en Jan Bosman staan. Op de tafel staan drie vers getapte biertjes. Het trio proost samen op ‘hun’ laatste seizoen Jazz Comes To Town. Natuurlijk is er ook dit jaar de nodige voorbereiding aan vooraf gegaan. Natuurlijk moeten de drie straks ook vol aan de bak om samen met de eerder genoemde grote groep vrijwilligers de toeschouwers van een natje en een droogje te voorzien. Maar aan deze statafel staan Jeroen en zijn jazzkompanen toch even zichtbaar te genieten van het moment. Ze heffen het glas, klinken en drinken een slok. Ze kijken trots om zich heen en zien dat het goed is. De toeschouwers genieten, de twee bands swingen. Ook dit laatste jaar van vijf Eper jazz-zaterdagen is officieel van start gegaan. Foto en tekst: Dennis Dekker.




















